Plaggen van heidebodems is veel toegepast als maatregel om de accumulatie van stikstof in de bodem tegen te gaan. Het nadeel van deze maatregel is dat door verwijdering van de organische laag eveneens een groot aandeel van de aanwezige P uit het systeem verwijderd wordt. Herstel van beschikbaar P duurt zeer lang. Een beheeroptie is om plaggen te combineren met een eenmalige bemesting met P, zodanig dat de beschikbare P netto weer hersteld wordt tot de oorspronkelijke waarden. Bekend is dat de combinatie van plaggen met herstel van de basenverzadiging effectiever is dan enkel plaggen. Bufferherstel van droge heide kan mogelijk ook leiden tot een verhoging dan van de fosfaatbeschikbaarheid. In dit project is het effect van P-additie na plaggen op vegetatie en plant nutriënt status onderzocht door middel van een veldexperiment, waarbij herstel van basenverzadiging als aanvullende factor is meegenomen. Om het effect van de behandelingen op voedselkwaliteit te bepalen zijn kweekexperimenten met twee verwante modelsoorten, (Gryllus campestris en Gryllus bimaculatus) uitgevoerd.

Vogels, J.J., Weijters, M., Bijlsma, R.J., de Waal, R.W., Bobbink, R. & Siepel, H. (2016). Fosfaattoevoeging Heide. VBNE.