Zakkende veengronden worden een steeds groter probleem voor de bestaande huizen in veengebieden, maar ook de waterhuishouding voor de landbouw wordt problematisch. Bovendien komt veel CO2 vrij door ontwatering.
Om de zakking van de bodem te vertragen of te stoppen worden technische oplossingen bedacht die weliswaar duur zijn, maar waardoor het huidige landgebruik niet zou hoeven te wijzigen. Deze technische benadering wordt omarmt door vooral agrariërs en belangenorganisaties. In dit artikel wordt onderbouwd waarom de gepropageerde technische maatregelen -onderwaterdrainage en/of drukdrainage- geen oplossing zijn voor zowel de veenzakking als het beperken van de CO2 uitstoot van de veengebieden. Een discussie over een landgebruik waarbij de waterpeilen sterk worden verhoogd moet worden gevoerd!

A. Grootjans, E.de Hullu, J.Sevink (2019). Landschap 2019 volume 3: pp 143-149