We present an overview of high nitrogen deposition effects on coastal dune grasslands in NW-Europe (H2130), especially concerning grass encroachment in calcareous and acidic Grey Dunes. The problem is larger than previously assumed, because critical loads are still too high, and extra N-input from the sea may amount to 10 kg ha− 1 yr− 1. Grass encroachment clearly leads to loss of characteristic plant species, from approximately 16 in open dune grassland to 2 in tall-grass vegetation.

Nitrogen deposition and grass encroachment in calcareous and acidic Grey dunes (H2130) in NW-Europe

Restoration measures in raised bog remnants frequently include the construction of dams, intended to retain rainwater and decrease fluctuations in the water table. However, comparative research in various bog remnants has provided strong indications that there are risks for macroinvertebrates. Risks include (i) rapid changes causing a disturbance, and (ii) similar changes at a large scale leading to a loss of heterogeneity, and consequently to a loss of species. This paper directly examines the risks associated with rewetting measures in bog remnants by investigating and comparing the macroinvertebrate assemblages in the same area before and after measures took effect.

Changes in macroinvertebrate richness and diversity following large scale rewetting measures in a heterogeneous bog landscape.

Voor Natura2000 gebied De Veluwe is in opdracht van provincie Gelderland een soortenherstelprogramma gemaakt voor zeven vogelsoorten waarvoor instandhoudingsdoelstellingen momenteel niet of slechts net worden gehaald; Nachtzwaluw, Wespendief, Zwarte Specht, Draaihals, Boomleeuwerik, Tapuit en Duinpieper. Het behoud en/of herstel van vogelpopulaties op de Veluwe berust op drie pijlers (sporen): 1) herstel van de bodemkwaliteit, 2) beheermaatregelen, 3) terugdringen van verstoring.

Natuurbeheer- en zonerings-maatregelen voor zeven aangewezen vogelsoorten in Natura 2000-gebied Veluwe

Tijdelijke natte overstromingsvlakten kwamen van oorsprong op grote schaal voorin het Nederlandse rivierengebied. Op basis van de inzichten uit het literatuur- en veldonderzoek kan worden geconcludeerd dat de natte overstromingsvlakten een belangrijke ‘missing link’ zijn in het Nederlandse rivierecosysteem. In deze studie is een kansenanalyse gemaakt waar in Nederland herstel of ontwikkeling van tijdelijke overstromingsvlakten realistisch is op basis van systeem- en riviertrajectkenmerken. Bovendien is beschreven welke beheer- en inrichtingsmaatregelen hiervoor dan nodig zijn.

Natte overstromingsvlakten in het rivierengebied: ecologisch functioneren en ontwikkelkansen

De Eikelmuis komt in Nederland enkel in Zuid-Limburg voor en staat op de Nederlandse Rode Lijst als ‘ernstig bedreigd’. In dit project is onderzocht of er voldoended aanbod is van ongewervelde prooidieren in de voortplantingsperiode en zijn praktische maatregelen geformuleerd voor herstel van het leefgebied van de Eikelmuis in de Limburgse hellingbossen.

De relatie tussen prooiaanbod, bodem en bosbeheer op de verspreiding van de Eikelmuis (Eliomys quercinus) in Nederland

Watercrassula is een uit Australië en Nieuw-Zeeland afkomstige water- en moerasplant. De eerste verwilderingen in Engeland dateren van 1956. Sindsdien is ze achtereenvolgens ook in Ierland, Duitsland, België, Nederland en Frankrijk verwilderd. Omdat ze zich in uiteenlopende biotopen weet te vestigen en daar de samenstelling van de vegetatie ingrijpend doet veranderen, plaatst Watercrassula terrein- en waterbeheerders in veel West-Europese landen voor problemen. Wat zijn de perspectieven om deze plant onder de duim te houden?

Watercrassula: Watercrisis in het waterlichaam

In natuurgebied de Groote Heide is acht jaar geleden de knikkende schroeforchis ontdekt. De soort verspreidt zich erg snel, zowel door miljoenen stofzaden als door uitlopers van de wortels. In het huidige tempo zijn er zorgen over de negatieve effecten op inheemse soorten en verdere verspreiding naar andere natuurgebieden. Hebben we te maken met een nieuwe invasieve exoot?

Opkomst van de knikkende schroeforchis in de Nederlandse natuur.

The invasive Australian swamp stonecrop,Crassula helmsii, is a perennial amphibious herboriginating from Australia and New Zealand. In freshwater wetlands of North-western Europe, this alien plant species is invasive due to its efficient colonization of empty niches. The establishment of dense C. helmsii growth is threatening native biodiversity and functioning of freshwater ecosystems, especially oligotrophic wetlands with high disturbance and nutrient enrichments. As the effects of these potential drivers of ecosystem degradation are generally difficult to determine in the field, we tested the competitive strength of C. helmsii in a greenhouse experiment with two native competitor species of the same habitat type, Pilularia globulifera and Littorella uniflora. In addition, the effect of nutrient enrichment by water bird feces on competition was studied by adding waterfowl droppings.

Reducing nutrient availability and enhancing biotic resistance limits settlement and growth of the invasive Australian swamp stonecrop (Crassula helmsii)

Limiting the spread and impacts of invasive alien species (IAS) on biodiversity and ecosystems has become a goal of global, regional and national biodiversity policies. Evidence based management of IAS requires support by risk assessments, which are often based on expert judgment. We developed a tool to prioritize potentially new IAS based on their ecological risks, socio-economic impact and feasibility of management using multidisciplinary expert panels.

Lessons learned from rapid environmental risk assessments for prioritization of alien species using expert panels